Die open houding naar conflict komt niet uit het niets. Net als zovelen ging ook ik conflict liefst uit de weg. Wat me bijna mijn leven kostte. Een huiselijk geweldsituatie op mijn 29e zette mijn leven volkomen op z’n kop. En gaf er nieuwe richting aan.

Was ik tot dan toe een gepassioneerd tentoonstellingsmaker in de kunst, daarna werd ik gegrepen door de vraag: waarom doen mensen wat ze doen? En hoe beïnvloed je dat?! Voor ik het wist was ik mezelf compleet aan het omscholen.

Uiteindelijk ging ik rond 2001 werken als coach in de re-integratiebranche. Bij meervoudige problematiek. Maar bij de complexe situaties die ik mocht begeleiden, schoot wat ik in 8 jaar tijd geleerd had simpelweg tekort. Of misschien beter gezegd: z'n doel voorbij. Ik merkte dat mensen behoefte hadden aan kalmering en eenvoud. Minder praten en meer voelen. Tot zichzelf komen. Hun éigen inzichten volgen.

Op basis van een heldere ingeving besloot ik de psychologische aanpak die toendertijd gangbaar was, overboord te zetten. Want waarom niet de cliënt zelf aan het stuur van zijn eigen leven zetten? Eigen wijsheid en keuze voorop.

Pfff... Een bevrijding.

Om bij die eigen wijsheid te komen begon ik (op basis van mijn eigen meditatiepractice) in 2002 ontspanning in mijn begeleiding te integreren. Dat was aanvankelijk best spannend, maar al snel begonnen al mijn 'cases' sneller en voorspoediger te verlopen.

Ook begon ik door systematisch observeren steeds beter te zien hoe ons denken, voelen en handelen samenhangen. En zo ontstond er op een gegeven moment een soort van 'eigen' mensmodel: het Vrijplaatsmodel. Wat mijn clienten geweldig inzichtgevend en behulpzaam vonden.

Op basis van dit model ontwikkelde ik geleidelijk aan een eigen stapsgewijze aanpak. Ik bedacht een manier om innerlijke ruimte en veiligheid te creëren. Zelfliefde, zelfsturing en zelfvertrouwen te optimaliseren. En hoe men zelf zin kon geven aan conflict. Er ontstond een heuse methode.

Jarenlang evalueerde ik elke sessie op effectiviteit. Waardoor de Vrijplaatsmethode een krachtige methode voor conflicttransformatie werd, die ik in 2007 deponeerde bij Merkenbureau Benelux.

Wat mij dreef - en nog altijd trouwens - waren de waarden: veiligheid, liefde, creativiteit en vrijheid. En omdat je die laatste drie kunt schudden als er geen veiligheid is, wist ik dat dát mijn focus moest zijn. Dat had ik zelf ervaren. En ging ik vertalen naar mijn werk.

Vandaar het woord 'vrijplaats' dus. Want dat betekent immers: 'veilige plek', of 'toevluchtsoord'. Dat was wat ik mensen wilde bieden: een plek waar ze zich niet beoordeeld voelden en vrij zichzelf konden zijn. Wat echter al gauw duidelijk werd was, dat ze [we] zélf meestal de onveilige factor zijn!

Velen van ons zijn - onbewust - zo ongenadig hard en onveilig naar zichzelf toe, dat dáár meestal de èchte bottleneck zit. Niet zozeer in de buitenwereld.

En dus werd dit mijn mantra:

• Conflictvaardigheid maakt van elk gewoon mens een levenskunstenaar.

• Echter: zonder veiligheid geen conflictvaardigheid.

• En zonder conflictvaardigheid nauwelijks creativiteit - en zeker geen vrijheid.

Oftewel: zonder innerlijke veiligheid geen uiterlijke veiligheid noch vrijheid.

NB Meer over mijn missie lees je hier: Nederland Conflictvaardiger!

Ik volgde opleidingen en trainingen op het gebied van Coaching en Counselling, Lichaamsgerichte Biodynamische therapie, Communicatie, Psychosynthese, Herstelrecht, Systemisch Werk, Hypnose, Appreciative Inquiry, Opstellingen, Spiritual Guidance, Meditatie en Healing en blijf me ontwikkelen.

Daarnaast volg ik al 30+ jaar leraren in het (Shambhala)Boeddhisme, Soefisme en Taoïsme: niet-religieuze spirituele tradities die diepe wijsheid bieden. En - psst - daar leerde ik eerlijk gezegd het meeste van. 😉

Liefste van m'n - 17 jaar oudere - allerliefste. Moeder van een prachtige vent. Bonusoma van vier! Ik hou van kunst, muziek, dieren (oww!), tuinieren en nieuwe dingen leren - én van mensen natuurlijk. In al onze awkwardness zijn wij zó hartverscheurend bijzonder! Ik leef mijn leven en doe mijn werk met hart en ziel. Het is voor mij één eigenlijk.

Dankjewel voor het lezen en - wie weet - ontmoeten we elkaar ooit! 😊