Boos, of juist angstvallig onze mond houden. Weglopen. Verwijten maken. Het er met anderen over hebben. Analyseren. Compromissen bedenken en weer door. Marchanderen met onze eigen en andermans behoeften en belangen, zonder dat er écht iets verandert. Dat is wat we doen.

En dus blijven we in dezelfde patronen hangen.

En doen nog een rondje.

En nog een.

En nog een.

Tot het escaleert. 💣💥

Ah, juist ja! Nu hebben we een argument in handen dat we lang genoeg getobd hebben! We huren een derde in om het zakelijk goed af te handelen en nemen goed- of kwaadschiks afscheid. Doehoeg! 👋🏻

Dat was het dan.

Een onzinnige dans.

Wat nou, als we conflict minder als een probleem en méér als een hulpmiddel zouden zien en gebruiken? Als een hulpmiddel naar heling, groei en verbinding?

Wat als we maatschappelijk meer zouden inzetten op het transformeren en benutten van conflicten, in plaats van op het helpen afhandelen van conflicten?

Op de win- of groei-ervaring, in plaats van op de helaas-pindakaas verlieservaring?

We leven in een tijd waarin polarisatie en onbegrip de boventoon voeren. Omdat we steevast het paard achter de wagen spannen door conflicthulp pas in te roepen als alle jus al uit de relatie is. En wat doen we dan? Snelsnel een mediator of jurist erbij halen om de zaak af te handelen.

Het probleem is: een afgehandeld conflict is nog lang geen opgelost conflict! Vaak genoeg eikelen de rotgevoelens ondergronds nog rustig jaren door. En ontstaat het ene lookalike conflict na het andere. In weer een andere relatie, bij weer een andere werkgever. En dan heb ik het nog niet over de fysieke restklachten.

Onze blinde vlek ten aanzien van conflict is dat we het framen als zijnde verkeerd. Slecht. Foute boel. Als iets wat voorkomen had moeten worden, zinloos is en weg moet. Maar conflicten zijn niet onze vijand; het zijn deuren!

Conflicten nodigen uit om beter te kijken. Ze sporen ons aan om dichter naar de werkelijkheid te bewegen, naar wat er écht speelt. Naar wat nodig is om verder te groeien en bloeien. Samen of alleen.

En daar is moed voor nodig. Waar het ons allemaal - van hoog tot laag - soms aan ontbreekt. Dan hebben een beetje hulp nodig. Het zou veel leed voorkomen als conflicthulp laagdrempeliger en toegankelijker aangeboden zou worden.

Veel mensen leven het leven dat anderen van hen verwachten - niet hun eigen leven! Dit komt door programmeringen die ons van onszelf afleiden. Maar wat willen we zélf?

Het is de kunst om alle maskers en nepdoelen die ons blokkeren en overbelasten te gaan herkennen als zodanig - en af te leggen. Want dan pas zien we wat écht belangrijk voor ons is en wat we écht willen - en krijgt het aangaan van het conflict ook écht zin.

Mijn missie is: bijdragen aan een veiliger Nederland door het vergroten van de conflictvaardigheid van mensen. Wat niet gaat over mondiger maken! Wij zijn mondig genoeg met z'n allen. Veel belangrijker dan al die aandacht voor communicatie(regeltjes) zijn onze staat van geest en de energie / lading die we meebrengen. Want die bepalen of onze boodschap overkomt, of niet.

De Vrijplaatsmethode voor conflicttransformatie helpt de negatieve lading transformeren en biedt een radicale verschuiving weg van vechten, vermijden, of pleasen naar stevig, open en constructief communiceren bij verschil van mening of doel. Alleen dan kan conflict een opstap worden naar verbinding en groei.

Resoneert dit bij jou? En ben jij ook gedreven om te werken aan een betere conflictvaardigheid - in welke rol dan ook? Laten we praten. Wie weet kunnen we de handen ineen slaan.