Boos, of juist angstvallig onze mond houden. Weglopen. Verwijten maken. Het er met anderen over hebben. Analyseren. Compromissen bedenken en weer door. Marchanderen met onze eigen en andermans behoeften en belangen, zonder dat er écht iets verandert. Dat is wat we doen.

En dus blijven we in dezelfde patronen hangen.

En doen nog een rondje.

En nog een.

En nog een.

Tot het escaleert. 💣💥

Ah, juist ja! Nu hebben we een argument in handen dat we lang genoeg getobd hebben! We huren een derde in om het zakelijk goed af te handelen en nemen goed- of kwaadschiks afscheid. Doehoeg! 👋🏻

Dat was het dan.

Een onzinnige dans.

Wat nou, als we conflict minder als een probleem en méér als een hulpmiddel zouden gaan zien en gebruiken? En benutten voor heling, groei en verbinding?

Wat, als we maatschappelijk meer zouden inzetten op het benutten van conflicten, in plaats van op het helpen afhandelen van conflicten?

Op de win- of groei-ervaring, in plaats van op de helaas-pindakaas verlieservaring?

We leven in een tijd waarin polarisatie en onbegrip de boventoon voeren. Omdat we steevast het paard achter de wagen spannen door conflicthulp pas in te roepen als alle 'jus' al uit de relatie is. En wat doen we dan? Snelsnel een mediator of jurist erbij halen om de zaak af te handelen.

Het probleem is: een afgehandeld conflict is nog lang geen opgelost conflict! Maar al te vaak eikelen de rotgevoelens ondergronds nog rustig jaren door. En ontstaat het ene lookalike conflict na het andere. In wéér een andere relatie, bij wéér een andere werkgever. En dan heb ik het nog niet over de fysieke restklachten...

Onze blinde vlek ten aanzien van conflict is dat we het framen als zijnde verkeerd. Slecht. Foute boel. Als iets wat voorkomen had moeten worden, zinloos is en weg moet. Maar conflicten zijn niet onze vijand; het zijn deuren!

Conflicten nodigen uit om beter te kijken. Ze sporen ons aan om dichter naar de werkelijkheid te bewegen, naar wat er écht speelt. Naar wat nodig is om verder te groeien en bloeien. Samen of alleen.

En daar is moed voor nodig. Waar het ons allemaal - van hoog tot laag - soms aan ontbreekt. Dan hebben een beetje hulp nodig. Het zou veel leed voorkomen als conflicthulp laagdrempeliger en toegankelijker aangeboden zou worden.

Veel mensen leven het leven dat anderen van hen verwachten - niet hun eigen leven! Dit komt door programmeringen die ons van onszelf afleiden. Maar wat willen we zélf?

Het is de kunst om alle maskers en nepdoelen die ons blokkeren en overbelasten te gaan herkennen als zodanig - en af te leggen. Want dan pas zien we wat écht belangrijk voor ons is, en wat we écht willen. Pas dan krijgt het aangaan van het conflict ook écht zin.

Mijn missie is: bijdragen aan een veiliger Nederland door het vergroten van de conflictvaardigheid van mensen. En dat gaat niet per se over mondiger maken. Over het algemeen is mondigheid het probleem niet. Belangrijker dan al die aandacht voor communicatie(regeltjes) is dat we weten wie we zijn en wat we wel en niet willen. Dat we achter onszelf staan en authentiek communiceren. Dat bepaalt of de boodschap overkomt, of niet.

De Vrijplaatsmethode voor conflicttransformatie helpt de negatieve lading transformeren en biedt een radicale verschuiving weg van vechten, vermijden, of pleasen naar open, authentiek en constructief communiceren bij verschil van mening of doel. Alleen dan kan conflict een opstap worden naar verbinding en groei.

Resoneert dit bij jou? Ben jij een sociaal professional, opleider, of werkgever, herken je de uitdaging en ben jij ook gedreven om te werken aan een betere conflictvaardigheid? Laten we praten. Wie weet kunnen we de handen ineen slaan.